درباره وبلاگ


انسان هایی هستند که دیوار بلندت را می بینند ؛ ولی به دنبال همان یک آجر لق میان دیوارت هستند که ، تو را فرو بریزند ...
آخرین مطالب
پيوندها
نويسندگان



نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

<-PollName->

<-PollItems->

خبرنامه وب سایت:





آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 37
بازدید دیروز : 63
بازدید هفته : 37
بازدید ماه : 1134
بازدید کل : 182901
تعداد مطالب : 1222
تعداد نظرات : 232
تعداد آنلاین : 1



`*• مهـــــــدیآر •*´
روزمرگی های من در غربت ...




 

 

اینگونه که تو دَستانم را رَها کردی
یا نمیدانی سُقوط چیست...
یا نمیدانی چِقدر بالا آمده ایم...



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:47 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

 

کسی نیست،
بیا زندگی را بدزدیم،
آن وقت میان دو دیدار،
قسـمت کنیم ..!



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:45 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

 

مرا در آغوشت بگیر
آغوشت؛
مانند تکه‌ی آخر پازل،
مرا کامل میکند ...



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:44 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

- آدم ها تمام نمی شوند!
آدم ها نیمه شب با همه یِ آنچه
در پسِ ذهنِ تو برایت باقی گذاشته اند،
به تو هجوم می آورند!!



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:40 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

 

 

 

تو تنها؛
میتوانی،
آخرین درمان من باشی !



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:40 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

بعضی از تنهایی‌ها درمان ندارد
پوک میکند
تکه هایی از وجودمان را حذف میکند، بعضی از تنهایی‌ها فقط یک درمان دارد،
که باشد..
بیاید..
بماند..



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:38 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

جای اینکه درگیر خوشبختی بقیه باشین و بهش حسادت کنین،

یکم واسه خوشبختی زندگی خودتون زحمت بکشین



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:38 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

_میتونی بیای پیشم؟
+اره حتمن میام یه سر
_چقدر میتونی بمونی؟
+ یه ساعت خوبه؟
_بیشتر
+دو ساعت
_ بیشتر
+چند ساعت خب؟
_زیاد
+میخوایم بریم سفر نکنه؟
_یجور سفر شاید باشه
+چند روز؟
_بیشتر از چند روز
+نکنه سفر دور دنیاست؟!!
_بازم بیشتر!
_خب بگو چه مدت آخه؟!
+مثلن واسه یه عمر...



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:37 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

همون اندازه كه بعضی دوستی ها شبيهِ سَرابند و تا
نزديک و نزديكتر نشی، پوچیِ اونها را نميبينی...
بعضی آدم‌ها هم شبيهِ خرمالو هستند!
در نگاهِ اول، دلبرانه و افسونگر
و بعد چيزی كه برات ميمونه،
طعمِ گَسِ بی اعتمادی و دلزدگيه...!



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:37 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده


قحطِ جود است،
آبروی خود نمی‌باید فروخت!



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:36 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

جدی ، سوال شخصی میپرسین بعد وقتی در جواب میگیم به تو چه ، ناراحت میشین؟



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:34 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

دیدی زخمی میشی جاش رو میکَنی دوباره خون میاد؟ باید ولش کنی خودش خشک بشه بیوفته، دل کندنم

همینه، تا وقتش نشه هربار بِکَنی خون میاد تا وقتی که خودش خشک بشه 



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:عکس,عاشقی,توئیت,ایران, :: 1:33 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

کسی در مورد علت این حجم از لذتی که تو کندن پوست لب و دهنه، اطلاعی داره...؟



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:32 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

به ساز من برقص 
همانند روياهاي عاشقي 
با آواز من اشك بريز 
شبيه زني كه 
در تنهايي خود 
آواز غمگين ميخواند 
برايم ساز شيدايي بنواز 
زماني كه 
به چشمان قهوه اي رنگت 
زل ميزنم 
كنارم باش 
در تموم نبودن هايت
حتي در رويا...



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:30 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

باورش سخت است!
به چشمانش خیره می‌شوی...
آرام لبخند می‌زنی...
و با صدای ریز...
می‌گویی؛
تا ابد دوستش داری!
درست همانطور که به من می‌گفتی...



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:28 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

این روزها ازتمام آدم ها وحشت دارم..
ترس دارم..
تمامشان برایم غولی بس عظیم شده اند..
میترسم ازاعتماد..ازاینکه جوابش رااین آدم های غول مانند بابی اعتمادی بدهند..
میترسم ازدوست داشتنشان آخر تمامشان به ساعت نکشیده بی مهری ودوست نداشتن رابه تو ثابت میکنند..
میترسم ازکسانی که به خود اسم آدم داده اند اما بویی ازآدمیت نبرده اند..
می آیند بایک زد وخورد میشکنند وراهشان رامیکشند ومیروند..
آخر نامردی است این دنیا..
اصلا آخر بدبختی..
که باآدمیانی هم نفس شویی که به خود فقط فقط لقب آدمیزاد داده اند اما بویی از آدمیت نبرده اند..



پنج شنبه 10 اسفند 1396برچسب:, :: 1:25 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﻭﺭﻕ ﺑﺰﻥ، ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ شکرانه ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﺖ ﺑﻨﻮﺵ. ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺯﻧﺪگی ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ. پایان آدمیزاد نه رفتن یار است نه تنهایی؛
آدمی آن هنگام تمام می‌شود که دلش پیر شود.



چهار شنبه 26 مهر 1396برچسب:, :: 9:17 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

خوب است که بر این سیّاره
همیشه کسی هست که به کس دیگری فکر می کند
شک نکنید، فکر بکنید!
همین حسِ آرامِ خوشایند است
که قدم های آدمی را
در امتدادِ صبح استوار می کند.



چهار شنبه 26 مهر 1396برچسب:, :: 9:12 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده
 
 


پنج شنبه 9 دی 1395برچسب:, :: 12:34 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

در دیـــــاری كه در او نیست كســی یار كســــی ----- كاش یارب كه نیفتد به كسی كار كسی

هــــــر كس آزار منِ زار پســـــندیــــــد ولــــــــــی ----- نپـــســـــندیــــد دلِ زار مـن آزارِ كســــی

آخــــــرش محــــنت جانــــكاه به چـــــاه انـــــدازد ----- هركه چون ماه برافروخت شبِ تارِكسـی

سودش این بس كه به هیچش بفروشند چو من ----- هر كه باقیمت جان بود خریدار كســـی  شهریار

 

زمســتان پوســـتین افزود بر تن کدخدایــــان را ----- ولیـکــن پوســت خواهد کند ما یــک لاقبایان را

ره ماتم ســـــرای ما ندانم از کــه می پرســــد ----- زمســـــتانی که نشناسد در دولت سرایان را

به دوش از بــرف بـالاپــوش خـز ارباب مــــی آید ----- که لرزانــــــد تن عــــــریان بی برگ و نوایان را

طبیب بی مروت کــــــی به بالیــن فقیـــر آیـــد ----- که کس در بند درمان نیست درد بی دوایان را

به تلخی جان سپردن در صفای اشک خود بهتر-----که حاجت بردن ای آزاده مرد این بی صفایان را

حریفی با تمســـخر گفت زاری شـــهریارا بـس ----- که میگیرند در شــــــهر و دیار ما گدایــــان را   شهریار

 

شب همه بی تو كار من شكوه به ماه كردنست ----- روز ستاره تا سحر تیره به آه كردنســت

متن خبر كه یك قلم بــــی تو ســـیاه شد جهان ----- حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه كردنســت

نو گل نازنـــیـن من تــا تــــو نگـــاه مــــی‌كنــــی ----- لطف بهار عارفان در تو نگاه كردنســت... شهریار

 

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را ----- که به ماسوا فکندی همه سـایه همــا را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین ----- به علی شناختم به خدا قســـم خـدا را

به خـدا که در دو عــــالم اثر از فنا نمــــاند ----- چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

برو ای گدای مســــکین در خانه علی زن ----- که نگین پادشــــاهی دهد از کرم گدا را ... شهریار

 

راهــــی به خـــــــدا دارد  خلوتــــــگه  تنـــهایی ----- آنجا که روی از خود آنجا که به خود آیــــــــی

هر جا که ســـــــری بردم در پــرده تو را دیــــدم ----- تو پرده نشـــــــینی و من هـرزه ی هر جایی

بیدار تو تا بـــــودم رویـــــــای تو مـــــــی دیــــدم ----- بیدار کن از خـــــوابم ای شــــــــــاهد رویایی

از چشم تو می خیزد هنگامه ی ســــر مستی ----- وز زلف تو می زایــــد انگیزه ی شــــــــیدایی

هر نقش نگارینــت چــون منظره ی خورشـــــید ----- مجموعه ی لطف است و منظومه ی زیبایی

چشمی که تماشاگر دز حسن تو باشد نیست ----- در عشق نمی گنجد این حسن تماشـــایی شهریار

 

آمـدی جــانـم به قربــانـــت ولـی حالا چرا ؟ ----- بی وفا،بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چــرا ؟

نوشدارویی و بعد از مرگ ســهراب آمــــدی  ----- ســـنگدل این زودتـر می خواســتی حالا چـــرا ؟

عمر ما ار مهـلت امروز و فـردای تو نیســــت ----- مـن که یـــک امـــروز مهـــمان توام فــردا چــرا ؟

نـــازنــینا ما به نــاز تــو جـــــوانی داده ایـــم ----- دیـــگر اکنـــون با جوانـان ناز کــن با مــا چـــــرا ؟

وه کــــه با این عمر هــــــای کوتـه بی اعتبار ----- این همه غافل شـدن از چون منی شیدا چــرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان،پریشان می کند ----- درشـگفتم من نمـــی پاشــد ز هم دنیا چــــرا ؟

شـــهریارا بی حبیب خود نمی کردی ســفر ----- راه عشق است این یکی بی مونس و تنها چرا ؟

                           بی مونس و تنها چرا ؟ ----- تنها چرا ؟ حالا چرا  شهریار

 

سن یاریمین قاصدی سن ایلش سنه چای دمیشم(تو قاصد یارم هستی بنشین برایت چای سفارش داده ام)

خیالینی گوندریپ دیر بســــکی من آخ وای دمیشم (از بس که من آه و ناله کرده ام خیالش را فرستاده )

آخ گجه لر یاتمامیشام من سـنه لای لای دمیشم (آه که شبها از غم فراقت نخفته ام و برایت لای لای گفته ام)

سن یاتالی من گوزومه اولدوزلاری سای دمیشم(آن دم که به خواب نازفرو رفته ای بجایت تاسحر ستاره هارا شمرده ام)

هر کس سـنه اوالوز دیه اوزوم سنه آی دمیشــم (هر کس به تو ستاره گفته است خودم برایت ماه گفته ام)

سندن سورا حیاته من شیرین دسه زای دمیشم(بعد از تو این زندگی هر قدر هم شیرین باشد در نظرم تلخ خواهد بود)

هر گوزلدن بیر گل آلیپ ســــن گوزه له پای دمیشم (از هر ماه رخی شاخه گلی گرفته و برایت دسته گلی فرستاده ام)

ســـین گون تک باتماقیوی آی باتانا تای دمیشـم(و غروب خورشید وار تو را مانند ماه گرفتگی  دیده ام چون ماه من بودی)

ایندی یایا قیـش دییرم سابق قیشا یای دمیشم(حال به بهار زمستان خواهم گفت اما قبل ها به زمستان بهار گفته ام)  شهریار

 

بر لبِ لرزان من ، فــریادِ دل ، خاموش بود ----- آخــر آن تنها امیــد جــان من تنــهــا نـبــود

جز من و او ، دیگری هم بود ، امّا ای دریغ ----- آگَه از دردِ دلم، زان عشقِ جان فرسا نبود  شهریار

  

قــمار عاشـــــقان بردی نـــــدارد از نـــداران پرس -----کس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس

جوانی‌ها رجزخوانی و پیریها پشیمانی اســـــت -----شب بدمستی وصبح خمار از میگساران پرس

تو کز چشـم و دل مــردم گریزانی چه میـــدانی -----حدیث اشــک و آه من برو از باد و باران پرس

جهان ویران کندگر خود بنای تخت جمشیداست ----- بــرو تاریـخ این دیر کهن از یـــادگـــاران پرس

سـلامــت آنسـوی قافســت و آزادی در آن وادی -----نشان منزل سیمرغ از شاهین شکاران پرس

به چشم مدعی جانان جمال خویــش ننماید ----- چراغ از اهل خلوت گیر و راز از رازداران پرس    شهریار

  

از زنــدگــانیــــم گــــله دارد جــوانیــــــم----- شرمنده‌ی جوانـــی از این زندگانیـم

دارم هـــوای صحبت یــــاران رفتـــــه را -----یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق----- داده نویــــــد زندگــــی جــاودانیـــــم   شهریار

 

مُشـــرکان کز هر ســـــــلاحی فتنه و شــر میکُنند ----- از عـبا هنگامه وز عمّـــامه محشـر میکنند

این محبت محتسب با دکّـــــــهۀ گـــــــــبران نــکرد ----- کایـن گروه تُحفه با محراب و منبر میـکنند

یک ســخن کز دل برآید برلب اینــــقوم نیســــــت  ----- گرچه از بانگ اذان گوش فلک کر میــکنند

در دل مــــــــــردم هراس کیفر انـــــدازنـــدگــــــــان ----- خود چــرا کمتر هراس از روز کیـفر میکنند

سـاقیان کوثرند امّا شـــــب از دســــت خــمـــــــار -----پای خُم هم میـخزند و می بساغر میکنند

در کمین اهــل ایــمــان بــا کمـند کیـــد و کـیـــــــن -----پشت هر سنگی که میابند سنگر میکنند

آنچــــه دین در قرنـــها کافر مســـلــمان کـــرده بود ----- این حریــفان جمـله را یکروزه کافر میکنند

چون حقایق مسخ شده دین جز یک افسانه نیست----- کور دل آنانـــکه این افســانه باور میکنـنـد

زنـــدگــی را آخــور و آبشـــــخوری داننــــد و بـــس -----وه که انسان همقطار اسب و استر میکنند

وای از این بدخبره عـــطــاران کــــــــه از خبط دماغ -----پشگ را نایب مناب مشگ و عنبر میکنند

کوره دهها غـــــافلند از کیــــمیاکــاران عشــــــــق ----- کز نگاهی سـکۀ قلب مسـین زر میــکنند

در خرابــــات آی کــاینجا مســـلـــم و گـبر و یهـــود ----- جمله از یـکجُرعه می باهم برادر میـکنند

ناز درویشــــــــان و اســــتغنای ایشــــــان کز بشر ----- سرفرو بردند و از افرشته ســر بر میــکنند

جام جادوئی است بار نــدان که تا سر میکشیش -----جان به جانان وصل و دل پیوند دلبر میکنند

گر تو بی کفش و کُله جَســـتی بکــــوی میــــکده ----- بی سر و پایان عشقت تاج بر سر میکنند

آری اســـــتغنای طبـــــع و کیـــــمیـــــای تربیـــــت ----- لعل را همسنگ خـاک و خاکرا زیر میکنند

ســینه صافی کن که از باران رحمـت چون صــدف ----- دامن دریــــا دلان پُر دُرّ و گـــــوهر میـکنند

شـــــهریار از پلـــــه هـــــای عـرش اگــــر بالا روی-----قدسـیان بینی که شعر حافظ از بر میکنند  شهریار

 

 وبلاگ جملات حکیمانه



شنبه 4 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 16:21 ::  نويسنده : مهدی افشارزاده

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 62 صفحه بعد